"Jaki cudny czas by zaczynać!
  Niebo aż pęka
  Z nadmiaru piękna
  Nic nas nie może powstrzymać"
  - mówi on...
  I po chwili już ją rozbiera
  Z letniej sukienki
  I z wszystkich tajemnic
  Wsłodkim zbożu toną w objęciach
  W tę noc...
    I jak to być mogło
  Że ona i on
  Osobno przez tyle lat
  Żyli nie wiedząc
  O swoim istnieniu
  No jak, jak to się mogło stać?
    I tak nagle przyszło im kończyć
  Pod zimnym niebem
  Zasłanym śniegiem
  "Nic nas już chyba nie łączy"
  - mówi on...
  I po chwili płaczą oboje
  Choć w głębi serca
  Płaczą ze szczęścia
  To co wspólnie dzielą na dwoje
  W tę noc
    I jak to być mogło
  Że ona i on
  Razem przez tyle lat
  Żyli nie z sobą
  Lecz całkiem obok
  No jak, jak to się mogło stać?
    "Jaki cudny czas by zaczynać
  Niebo aż pęka
  Z nadmiaru piękna
  Nic nas nie może powstrzymać"
  - mówi on...
    I jak to być mogło
  Że ona i on
  Razem przez tyle lat
  Żyli nie z sobą
  Lecz całkiem obok
  No jak, jak to się mogło stać?
  I jak to być mogło
  Że ona i on
  Razem przez tyle lat
  Żyli nie z sobą
  Lecz całkiem obok
  No jak, jak to się mogło stać?
  Powiedz mi jak, powiedz mi jak
  To się mogło stać
  No jak?