Umiera dzień gdy siedzę tu
  i znowu parta pod język pcham
  krew płynie tak inaczej dziś
  nikt nie widzi jak biała jest
  a mój nos wyciąga to, co tak nie uchwytne jest
  kiedy chcę mogę mieć w życiu całkiem nowy sens
    Życie już nie boli tak
  kogo w sumie obchodzi to
  zbyt brzydkie jest co w głowie mam
  by z nimi być i cieszyć się
    Nie mówię o tym jak to jest
  stać przed tym co jest we mnie
  mówi nie nie wiem co do mnie mówi ktoś
  dopiero kiedy kupię bilet do wszechświata
    Skołowałam sobie sen, by w ciemny tunel w końcu wejść
  może jest wyjście któż to wie nie szukam już, bo fajnie jest
    Uśmiechają do mnie się przyjaciele, co z dymu są
  znowu ktoś głuchy jest na mój krzyk i zamykam się